top of page

LOU MOULIN DE L’AURETO

 ( Paraulo e musico d’Auzias JOUVEAU – Armana Prouvençau 1895)

 

Amount sus la mountagno,

Sabe un poulit moulin

Que quand lou vènt s’encagno,

— Aurasso o gregalin —

Emé furour móuturo

Touto meno de gran,

Pèr li gènt de l’auturo,

E li masié dóu plan.

 

Refrin

Lou moulin fai ti-ta, ti-ta, ti-ta,

Lou moulin fai ti-ta,

Lou moulin fai ti-ta, ti-ta, ti-ta,

Lou moulin fai ti-ta, ti-ta.

 

La móuniero es plasènto

E lou móunié galant ;

Autambèn, tre que vènto,

I’arribon li chaland.

Aqui se fai l’oubreto

En cantant de cansoun ;

Lou moulin de l’Aureto

Es un nis de quinsoun.

 

Dins touto l’encountrado,

I’a pas moulin tant gènt,

Móuniero tant mirado,

Móunié tant diligènt.

Es un plesi de vèire

Aquéu galoi parèu,

Urous, qu’es pas de crèire,

Coume dous tourtourèu.

 

Ié vènon de la plano

Qu’es uno proucessioun !

Jamai mancon de grano

Car n’en fan prouvesioun.

Se lou moulin s’arrèsto,

— I’arribo pas souvènt —

Li moulinié fan fèsto

En esperant lou vènt.

bottom of page