top of page

Souveni d’enfanço

 

Sabès pas qu'èro moun grand plèsi quouro èri pichoto ? Vous vau va dire tout d’un tèms.
Quand èri pichoto rentràvi de l'escolo emé l'autobus, èri pas arrivado que jetàvi lèu-lèu, moun cartable dins un cantoun de l'oustau. Puei anàvi emè moun paire garda lei fedo.
Partian ansin tóutei dous, nouàstrei marchavian davans e lou troupèu nous seguissié darnié. Moun paire tenié un grand bastoun de bosc de nouguié, tout grava, que picavo au soù à chasque pas. Sus l'espalo pourtavo un carnié en bandouriero, un bèu carnié tout en cuer. Marchavian uno ouro, bessai douas. Puei s'arrestavian dins lou prat que lei fedo avien chausi. Quàuquei fès s'arrestavian proche d'un vièi moulin en ruino. S'assetavian sus uno grosso pèiro e quouro èro miejour, moun paire durbissié lou carnié. Iéu picavi dóu pèd de vèire ço que l'avié dedins, fau dire qu'aviéu fam après aquesto caminado, mai èu prenié soun tèms pèr va durbi. Desfasié chasco blouco plan-planet, mi regardant de la co de l'uei pèr mi faire langui. Quand, lou carnié tant coubesseja èro dubert, poudiéu vèire ço que renfermavo. Souvènti-fes, l'avié un moussèu de pan emè uno crousto bruno e la mouio tèndre à souvèt, un saussissot, uno cebeto, un vo dous froumage de cabro qu'èu avié fa e uno pichoto boutiho de vin rouje "acò es pèr leis ome" disié moun pèro. À crèire qu'èri un ome, pèr ço qu'aviéu lou dre de n'en bèurre un pau. Si fasian un vèntre de tout acò. Puei moun paire s'aloungavo dins la bauco sous l'oumbro d'un ròule, la testo pausado sus lou carnié, lou chin à sei pèd. Pantaiàvi en regardant lou soulèu s'escoundre à travers lei fueio. Lei fedo peissien, moun paire emè lou can duermien. Vaqui ço que me rendié forço urouso. Aquelo coumunien emè ma Prouvènço .

bottom of page