La vièio

Mai qu'èro bello aquelo vièio
Emè sa raubo e soun faudiéu
Sei  caussuro à courdelo
E soun pichoun capèu.
Asseta sus la cadiero
Regardavo lou fue
Lei flamo petounejavon
Dins seis iue.
Esperavo chasque souar
Que lou silènci s'arreste
Que la man tant eimado
Calineje soun couar.
Mai qu'èro tristo aquelo vièio
Emé soun regard fouscarin
Sa pouncho bèn plegado
Pèr espounja soun chagrin.
Esperavo chasque jour
Qu'un pico à sa pouarto
Mai la fotò descoulourido
Li remembravo toujour
Qu'aquel ome tant espera
Un jour partè faire la guerro
La leissant souleto emé Roso e Ema
Souleto, mai atravalido e fièro.

 

Doumenico BRIAND